404 (Not Found) en 410 (Gone) zijn HTTP-statuscodes die melden dat er op een adres geen pagina is. Een 404 zegt alleen dat de server niets vindt. Een 410 zegt dat de pagina bewust en definitief is verwijderd. Google maakt daar in de praktijk geen onderscheid in: alle 4xx-codes behalve 429 worden op dezelfde manier behandeld. De URL wordt niet geïndexeerd en een eerder opgenomen URL verdwijnt na verloop van tijd uit de index.
Wanneer gebruik je ze?
Voor inhoud die echt weg is en geen opvolger heeft. Google adviseert bij een websitemigratie om voor oude inhoud die je niet meeneemt een 404 of 410 terug te geven. Heeft een pagina wel een opvolger, gebruik dan een 301-redirect.
Voorbeeld
Stel: een fietsenwinkel stopt definitief met een merk. De productpagina’s van dat merk hebben geen passende vervanger. Een 410 op die adressen is dan eerlijk naar bezoekers en duidelijk voor zoekmachines. Een nette foutpagina met een link naar het assortiment helpt de bezoeker verder.
Veelgemaakte fout
Alle verdwenen pagina’s naar de homepage sturen, of een foutpagina tonen die technisch een 200 teruggeeft. Dat tweede heet een soft 404 en blijft gecrawld worden. Meer over verdwenen pagina’s bij een nieuwe website lees je in Website vernieuwen zonder je vindbaarheid te verliezen.